تبلیغات
قوانین ومقررات مالی محاسباتی,اداری,استخدامی,عمرانی - ‌قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت

‌قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت

13/6/1370

 

‌قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت
‌ماده 1 - حقوق مبناء مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام كشوری و مقررات استخدامی شركتهای دولتی مصوب 1352 برابر است با حاصل‌ضرب ضریب حقوق موضوع ماده 33 قانون مذكور در عدد مبناء گروه مربوط به شرح جدول زیر كه جایگزین جدول حقوق ماده 32 قانون استخدام‌كشوری می‌شود.
گروه عدد مبناء
-
1 400
2 450
3 500
4 560
5 620
6 680
7 740
8 810
9 880
10 950
11 1020

‌فواصل اعداد مبناء گروههای متوالی بعد از گروه 11 به ترتیب 70 و حداكثر گروه قابل احراز، گروه 20 خواهد بود.
‌تبصره 1 - گروه‌های ورودی مستخدمین مشمول این قانون با در نظر گرفتن مقاطع تحصیلی آنان و نوع و حساسیت شغل، اهمیت وظایف، میزان‌مسئولیتها و بر حسب رسته‌ها و رشته‌های مختلف شغلی در یكی از یازده گروه اول جدول موضوع ماده 1 تخصیص می‌یابد.
‌تبصره 2 - اعداد مبنای حقوق ماهانه مقامات و همطراز آنان به شرح زیر تعیین می‌گردد كه با اعمال ضریب مذكور در ماده 1 قابل پرداخت خواهد‌بود.
‌الف - معاونین وزراء 1700
ب - استانداران، سفراء 1800
ج - وزراء، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، معاونین رئیس جمهور،
‌معاونین قوه قضائیه و رئیس كل دیوان محاسبات 1900
‌د - معاون اول رئیس جمهور، نواب رئیس مجلس شورای اسلامی و
‌اعضای شورای نگهبان 2000
ه - رؤسای سه قوه 2200
‌تبصره 3 - مقامات مذكور پس از پایان دوران تصدی به ترتیب در بالاترین گروههای جدول فوق تخصیص می‌یابند و حقوق هر یك از آنان بر اساس‌عدد مبنای گروه مربوط تعیین خواهد شد. نخست‌وزیران دوران انقلاب اسلامی با معاون اول رئیس جمهوری همطراز می‌گردند.
‌تبصره 4 - دولت مكلف است تغییر ضریب حقوق موضوع ماده 33 قانون استخدام كشوری و اصلاحات بعدی آنرا كه همه‌ساله با توجه به شاخص‌هزینه زندگی مشتركاً توسط سازمان امور اداری و استخدامی كشور، وزارت امور اقتصادی و دارایی، سازمان برنامه و بودجه و بانك جمهوری اسلامی‌ایران پیشنهاد خواهد شد مورد تصویب قرار دهد و به همین منظور نسبت حقوق بازنشستگان و مستمری‌بگیران را افزایش دهد.
‌ماده 2 - حقوق مستخدمین در هر سال با در نظر گرفتن خدمت قابل قبول آنان در سال قبل به شرح زیر تعیین می‌گردد:
(‌ضریب افزایش سنواتی + 1) = حقوق هر سال
‌ضریب افزایش سنواتی سالانه بر اساس ارزشیابی شاغلین به میزان 3، 4 و 5 درصد خواهد بود.
‌تبصره 1 - مستخدمینی كه حقوق آنان با این قانون تطبیق داده می‌شود در قبال هر سال از خدمت خود تا پایان سال 1369 از افزایش سنواتی به‌میزان 3% حقوق مبناء آخرین گروههای مربوط به بر اساس مقاطع تحصیلی آنان تعیین خواهد شد برخوردار خواهند گردید.
‌تبصره 2 - افزایش سنواتی برای هر یك از مقامات موضوع تبصره 2 ماده 1 بر اساس عدد مبنای مربوطه محاسبه خواهد شد.
‌تبصره 3 - مشمولین تبصره 3 ماده 1 در صورت اشتغال در هر یك از دستگاههای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی و مؤسسات و شركتهایی كه‌شمول حكم بر آنها مستلزم ذكر نام است از افزایش سنواتی بر اساس اعداد مبنای گروه مربوط برخوردار خواهند شد.
‌تبصره 4 - مستخدمینی كه بیش از 30 سال خدمت دولتی داشته و دارند و كسورات مربوط را پرداخت نموده و یا بنمایند به جای معادل ریالی‌آخرین پایه موضوع ماده 3 قانون اصلاح مقررات بازنشستگی و وظیفه قانون استخدام كشوری مصوب 1368.12.13 می‌توانند در قبال هر سال‌خدمت مازاد بر 30 سال از افزایش سنواتی مضاعف برخوردار باشند.
‌ماده 3 - جدول و نحوه ارتقاء گروه مستخدمین با در نظر گرفتن ارزش كار، میزان مسئولیتها، اهمیت وظایف، سوابق تجربی، تحصیلات و ارزشیابی‌شاغلین تعیین خواهد شد كه در زمان تطبیق حقوق و مزایای كاركنان شاغل و همچنین در اجرای موضوع ماده 2 این قانون نیز ملاك عمل قرار خواهد‌گرفت. تعداد گروههای قابل تخصیص در هر مقطع تحصیلی با در نظر گرفتن عوامل فوق 5 الی 7 گروه تعیین می‌گردد.
‌تبصره 1 - مستخدمینی كه ارتقاء گروه می‌یابند حقوق آنان بر اساس عدد مبناء در گروه جدید به اضافه مجموع افزایشهای سنواتی در گروه قبل‌تعیین می‌گردد.
‌تبصره 2 - مستخدمینی كه مشاغل آنان دارای ویژگیهای خاص و پیچیده بوده و از حساسیت بالایی برخوردار است و یا دارای مهارتهای خاص و‌خارق‌العاده می‌باشند در یكی از گروههای جدول موضوع ماده 1 تخصیص می‌یابند.
‌تبصره 3 - مستخدمینی كه به درجه رفیع شهادت نائل شده و یا می‌شوند همواره در دو گروه بالاتر از مستخدمین شاغل و مشابه تخصیص می‌یابند‌و بر اساس گروه تعیین شده از افزایش سنواتی سالانه كماكان برخوردار خواهند شد.
‌تبصره 4 - دولت می‌تواند در موارد زیر به مستخدمین یك الی دو گروه تشویقی علاوه بر گروه استحقاقی اعطاء نماید:
‌الف - آزادگان
ب - جانبازان انقلاب اسلامی.
ج - رزمندگانی كه حداقل 6 ماه متوالی یا 9 ماه متناوب در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل خدمت نموده‌اند.
‌د - مدیران
ه - مستخدمینی كه خدمات برجسته انجام داده باشند.
‌تبصره 5 - مستخدمینی كه تنزل گروه می‌یابند مابه‌التفاوت حقوق مبنای گروه قبلی با گروه جدید به اضافه مجموع افزایشهای سنواتی قبلی را‌دریافت خواهند نمود.
‌هر گونه افزایشهای سنواتی بعدی این قبیل مستخدمین در گروه جدید و نیز افزایش حقوق ناشی از ارتقاء گروه بعدی آنان تا استهلاك كامل از‌مابه‌التفاوت مذكور كسر خواهد شد.
‌تبصره 6 - تحصیلات غیر رسمی مستخدمینی كه قابلیت انطباق با مدارك تحصیلی رسمی را داشته باشند با مدارك تحصیلی رسمی همطراز‌خواهند شد.
‌ماده 4 - میزان فوق‌العاده شغل مستخدمین شاغل حداقل برابر با 50% حقوق مبناء گروه مربوط تعیین می‌گردد كه با در نظر گرفتن نوع كار و وظایف‌و مسئولیتها به منظور ایجاد هماهنگی در پرداختها تا 150% حقوق مبناء آنان قابل افزایش است.
‌تبصره 1 - فوق‌العاده شغل متصدیان مشاغل مدیریت و سرپرستی علاوه بر فوق‌العاده شغل موضوع این ماده تا 25% حقوق مبناء آنان قابل افزایش‌است.
‌تبصره 2 - فوق‌العاده شغل آن دسته از مستخدمینی كه تصدی مشاغل تخصصی و تحقیقی و یا آموزشی را به عهده دارند علاوه بر موارد فوق تا25% حقوق مبناء آنان قابل افزایش است.
‌ماده 5 - به كاركنانی كه مشاغل آنان استاندارد شده است و شاغلین مربوط بیش از استاندارد تعیین شده انجام وظیفه می‌نمایند فوق‌العاده‌ای تحت‌عنوان فوق‌العاده كارانه حداكثر معادل حقوق مبنای آنان و بر حسب ارزش واحد استاندارد كار و كار اضافی انجام شده در هر ماه پرداخت خواهد گردید.
‌تبصره 1 - كاركنانی كه مشاغل آنان قابل استاندارد نمی‌باشد و بیش از حد معمول با كیفیت مطلوب وظایف خود را انجام می‌دهند نیز می‌توانند‌بهمان نسبت از فوق‌العاده كارانه برخوردار شوند.
‌تبصره 2 - استاندارد مشاغل عمومی توسط سازمان امور اداری و استخدامی كشور و استاندار مشاغل خاص با پیشنهاد دستگاههای مربوط و تأیید‌سازمان امور اداری و استخدامی تعیین می‌گردد.
‌ماده 6 - به دولت اجازه داده می‌شود در اجرای نظام هماهنگ پرداخت به منظور تطبیق وضع كاركنان دستگاهی مشمول مقررات خاص و جذب و‌نگهداری نیروهای مناسب برای مشاغل تخصصی و مدیریت در مواردی كه در این قانون پیش‌بینی نشده است فوق‌العاده‌های خاصی وضع نماید.
‌ماده 7 - دولت مكلف است با در نظر گرفتن تغییرات ناشی از اجرای این قانون نسبت به تغییر و اصلاح درصد و یا میزان پرداخت فوق‌العاده‌های‌موضوع مواد 39 و 40 قانون استخدام كشوری در حدود اعتبارات مصوب اقدام نماید.
‌ماده 8 - حقوق و فوق‌العاده شغل دارندگان مدارك تحصیلی دكتری و فوق لیسانس و مدارك همطراز از لحاظ استخدامی، كه در مراكز و یا واحدهای‌آموزشی، مطالعاتی و تحقیقاتی دستگاههای مشمول این قانون اشتغال به كار دارند نباید از هشتاد درصد (80%) مجموع حقوق و فوق‌العاده شغل‌كاركنان مشابه مشمول قانون اعضای هیأت علمی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی كمتر باشد.
‌ماده 9 - كمك هزینه عائله‌مندی و اولاد مستخدمین مشمول قانون استخدام كشوری و این قانون به شرح زیر قابل پرداخت است:
1 - به مستخدمین مرد شاغل و بازنشسته و وظیفه‌بگیر مشمول این قانون كه دارای همسر دائم می‌باشند ماهیانه معادل پنجاه درصد (50%) حداقل‌حقوق مبنای جدول موضوع ماده 1 این قانون به عنوان كمك هزینه عائله‌مندی.
2 - به هر یك از مستخدمین مرد شاغل و بازنشسته و وظیفه و مستمری‌بگیر مشمول این قانون كه دارای فرزند تا سن 20 سال هستند به ازای هر‌فرزند (‌حداكثر تا سه فرزند) ماهیانه معادل ده درصد (10%) حداقل حقوق مبنای جدول موضوع ماده 1 این قانون به عنوان كمك هزینه اولاد.
‌فرزندان مستخدمین متوفی مشمول این قانون كه كمتر از 20 سال سن دارند مشمول كمك مزبور خواهند بود.
‌حداكثر سن برای اولادی كه از مزایای این ماده استفاده می‌كنند به شرط ادامه تحصیل و ارائه گواهی مربوط 25 سال تمام برای اولاد ذكور و زمان ازدواج‌برای اولاد اناث خواهد بود.
‌تبصره - مستخدمین زن شاغل و بازنشسته و وظیفه‌بگیر مشمول این قانون كه دارای همسر نبوده و خود به تنهایی متكفل مخارج فرزندان می‌باشند‌از مزایای كمك هزینه عائله‌مندی موضوع بند (1) این ماده بهره‌مند می‌شوند.
‌ماده 10 - جدول موضوع ماده 1 این قانون و سایر مواد مرتبط به آن تا پایان مدت آزمایشی آیین‌نامه استخدامی كارگزاران مجلس شورای اسلامی‌جایگزین جدول متوسط حقوق موضوع ماده 16 آیین‌نامه مذكور می‌گردد.
‌آیین‌نامه اجرایی این ماده به تصویب كمیسیون مشترك دیوان محاسبات و بودجه و امور مالی و اداری و استخدامی مجلس شورای اسلامی خواهد‌رسید.
‌ماده 11 - تفاوت حقوق و مزایای كاركنان غیر رسمی شاغل در دستگاههای مشمول این قانون نباید از شصت درصد (60%) مجموع حقوق و‌مزایای مستخدمین مشمول این قانون در مشاغل مشابه، تجاوز نماید.
‌ماده 12 - كلیه دستگاهها و مؤسسات و شركتهای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی كه دارای مقررات خاص استخدامی می‌باشند، بانكها و‌شهرداریها و نیز شركتها و مؤسساتی كه شمول قانون بر آنها مستلزم ذكر نام است تابع ضوابط و مقررات این قانون خواهند بود.
‌ماده 13 - حكم موضوع ماده 136 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 1366 و تبصره 2 ماده 1 قانون حقوق و مزایای مستمر، پس‌انداز‌ثابت، حق بیمه و بیمه درمانی مشمولین ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 1368 مشمول افزایش موضوع این قانون نخواهند بود.
‌ماده 14 - حقوق قضات به شرح زیر محاسبه می‌گردد:
(‌سنوات خدمت قابل قبول x ضریب افزایش سنواتی + عدد مبناء) ضریب حقوق = حقوق
‌تبصره 1 - ضریب حقوق موضوع این ماده معادل ضریب حقوق اعضای رسمی هیأت علمی (‌آموزشی و پژوهشی) شاغل و بازنشسته دانشگاهها‌و مؤسسات آموزش عالی مصوب 1368 مجلس شورای اسلامی و تغییرات بعدی آن خواهد بود.
‌تبصره 2 - عدد مبناء به ترتیب گروههای شغل قضات كه حداقل دارای دانشنامه لیسانس قضایی و یا معادل آن باشند به شرح زیر تعیین می‌گردد:
‌گروه (1) 80
‌گروه (2) 90
‌گروه (3) 100
‌گروه (4) 110
‌گروه (5) 120
‌گروه (6) 130
‌گروه (7) 140
‌گروه (8) 150
‌تبصره 3 - در محاسبه حقوق دارندگان مشاغل قضایی كمتر از لیسانس و معادل آن (‌موضوع ماده واحده قانون تعیین وضعیت قضایی كسانی كه سه‌سال در دادسراهای انقلاب اسلامی اشتغال بكار قضایی داشته‌اند) 10 واحد از عدد مبنای هر گروه كسر خواهد شد.
‌تبصره 4 - ضوابط افزایش سنواتی تا پایان سال 1369 برابر (3) و از اول سال 1370 برابر با (5) تعیین می‌گردد.
‌تبصره 5 - ضوابط مربوط به تغییر مقام و ارتقاء گروه قضات با در نظر گرفتن سوابق تجربی در امور قضایی ، تحصیلات، ارزشیابی و توانایی آنان در‌انجام امور محوله بر اساس آیین‌نامه‌ای است كه به پیشنهاد وزیر دادگستری به تصویب رئیس قوه قضائیه خواهد رسید.
‌تبصره 6 - مفاد تبصره 3 ماده 3 این قانون شامل قضاتی كه به درجه رفیع شهادت نائل شده یا می‌شوند نیز خواهد بود.
‌تبصره 7 - عبارت "‌قضات دادگستری" به عنوان ردیف 5 به بند ه تبصره 43 قانون بودجه سال 1364 كل كشور افزوده می‌شود.
‌تبصره 8 - فوق‌العاده شغل قضات به میزان مقرر در ماده 4 این قانون و تبصره‌های آن بنا به پیشنهاد مشترك وزارت دادگستری و سازمان امور اداری‌و استخدامی كشور به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
‌ماده 15 - از تاریخ 1371.1.1 به حقوق بازنشستگی و وظیفه ازكارافتادگی و وظیفه وراث قانونی مستخدمین متوفی كه تا قبل از تاریخ مزبور‌بازنشسته، ازكارافتاده یا وظیفه‌بگیر شده یا می‌شوند به میزان بیست درصد (20%) حقوق قبلی آنان (‌اسفند ماه سال 1370) اضافه می‌گردد.
‌ماده 16 - از تاریخ 1371.1.1 حداكثر حقوق بازنشستگی و وظیفه ازكارافتادگی و وظیفه وراث (‌جمع پرداختی به وراث) موضوع قانون راجع به‌تعیین حداكثر حقوق بازنشستگی و وظیفه مصوب خرداد ماه 1361 معادل 110% حداكثر عدد مبناء جدول حقوق موضوع این قانون و حداقل آن‌معادل 125% حداقل عدد مبناء جدول مزبور تعیین می‌گردد.
‌تبصره - حداكثر حقوق بازنشستگی و وظیفه موضوع این ماده شامل مستخدمینی است كه از تاریخ 1371.1.1 به بعد بازنشسته، ازكارافتاده و یا‌فوت می‌شوند.
‌ماده 17 - در صورتی كه مبلغ حقوق و فوق‌العاده شغل مستخدمین مشمول این قانون پس از تطبیق وضع استخدامی با مقررات این قانون از مجموع‌حقوق و فوق‌العاده‌هایی كه طبق قوانین و مقررات مورد عمل مستحق دریافت آن هستند كمتر شود تفاوت این دو مبلغ را به عنوان تفاوت تطبیق حقوق‌دریافت خواهند كرد.
‌هر گونه افزایش بعدی حقوق و فوق‌العاده شغل آن گونه مستخدمین تا استهلاك كامل از تفاوت تطبیق مذكور كسر خواهد شد.
‌تبصره - دولت می‌تواند به منظور تطبیق وضع مقررات مربوط به امتیازات پایه‌ها و سنوات ترفیع تشویقی یا سایر عناوین مشابه كه تاكنون اعمال‌می شده است معادل آن را به كلیه كاركنان شاغل و بازنشسته بابت سوابق خدمت در جبهه، بسیج، مناطق جنگزده و محروم و سوابق اسارت،‌مفقودالاثر بودن و جانبازی اعطاء نماید.
‌ماده 18 - به منظور استقرار نظام هماهنگ پرداخت در دستگاههای دولتی و نظارت بر اجرای آن، شورای حقوق و دستمزد مركز از دبیر كل سازمان‌امور اداری و استخدامی كشور، وزیر امور اقتصادی و دارایی، رئیس سازمان برنامه و بودجه و دو نفر از اعضای كمیسیون امور اداری و استخدامی به‌انتخاب مجلس شورای اسلامی (‌به عنوان ناظر) و وزیر ذیربط (‌در صورت طرح موضوع مرتبط با آن وزارتخانه در دستور جلسه شورا) تشكیل می‌شود.
‌ماده 19 - مواد 1، 2، 3، 4، 7، 10،13، 14، 17، 20، 21، 22 و تبصره‌های ذیل آنها از تاریخ 1370.1.1 در سقف اعتبار ردیف‌های 503137 و503145 قانون بودجه سال 1370 كل كشور و اعتبارات مصوب دستگاههای ذیربط و سایر مواد و تبصره‌های این قانون از تاریخ 1371.1.1 لازم‌الاجرا‌می‌باشد.
‌تبصره - دولت مكلف است پرداخت فوق‌العاده شغل مستخدمین موضوع ماده 4 این قانون را در سال 1370 نسبت به سایر پرداختها در اولویت‌بعدی قرار داده و نسبت به برقراری آن در حدود اعتبارات باقیمانده از ردیف‌های 503137 و 503145 قانون بودجه سال 1370 كل كشور و اعتبارات‌پرسنلی مربوطه به تناسب و به ترتیب مقرر در ماده مذكور اقدام نماید، علاوه بر آن حقی را برای مستخدمین مشمول ایجاد نمی‌نماید.
‌ماده 20 - به دولت اجازه داده می‌شود تا تصویب آیین‌نامه‌های اجرایی این قانون صدور احكام تطبیق وضع كاركنان مشمول قسمتی از افزایش‌حقوق و مزایای موضوع این قانون نسبت به دریافتی فعلی كاركنان مذكور را از محل اعتبارات پرسنلی دستگاههای اجرایی مربوط و اعتبار ردیف503137 قانون بودجه سال 1370 كل كشور تأمین و پرداخت و به هزینه قطعی منظور دارد.
‌ماده 21 - آیین‌نامه اجرایی این قانون حداكثر ظرف سه ماه توسط سازمان امور اداری و استخدامی كشور تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد‌رسید.
‌ماده 22 - كلیه قوانین مغایر با این قانون لغو می‌گردد.
‌تبصره - قانون مصوب شورای انقلاب در خصوص تعیین حداقل و حداكثر دریافتی مشمولین قانون استخدام كشوری توسط هیأت دولت به قوت‌خود باقی است.
‌قانون فوق مشتمل بر بیست و دو ماده و سی و یك تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ سیزدهم شهریور ماه یك هزار و سیصد و هفتاد مجلس‌شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1370.6.24 به تأیید شورای نگهبان رسیده است.
‌رئیس مجلس شورای اسلامی - مهدی كروبی

 

منبع:
http://tarh.majlis.ir/?ShowRule&Rid=22caeecf-add1-4a22-b972-d4853e565048&Word=%d9%83%d9%85%d9%83&Word=%d9%87%d8%b2%d9%8a%d9%86%d9%87&Word=%d9%81%d9%88%d8%aa&Word=%d9%88&Word=%d9%83%d9%85%d9%83&Word=%d9%87%d8%b2%d9%8a%d9%86%d9%87&Word=%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%88%d8%a7%d8%ac


برچسب ها: ‌قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت ،





Powered by WebGozar

========= با خواندن پیامك تبلیغاتی درامد كسب كنید تبلیغات پیامکی =========